قران السعدین

12. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 4889 آغاز: خاصه که چون بنگرم احوال خویش ×× عذر نه و جرم ز اندازه بیش؛ انجام: در نظر شاه مبادا کهن ×× این غزلم، ختم برین شد سخن؛ خاتمه غزلیست که مقطع آن اینست: دردا که دل ز خسرو بیچاره میرود ×× و آگاه نی زبردن دل وان که می‌برد خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ از این قصیده ده بیت بیشتر باقی نیست، مجدول، بایک سر لوح؛ واقف: نایینی؛ جلد: تیماج، 147گ، 14سطر (7/5×15/3)، اندازه: 14/7×23/5سم [ف: 7-658]