قرابادین

76. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 828/1-طباطبائی آغاز: فمن رغب فی نفع روحه الرئیسه و اصلاح نفسه النفیسه فلیرتب له هذا اللدواء لانه یکسب الجسد بکل معنی لطیف ... تمت. ذکرمنفعة سفوف ... اذا دهن الاحلیل بدهن؛ انجام: باب اذا کان یخرج من الانسانالدم و لم ینقطع یؤخذ زبل الفرس الطری یحط علیه ینقطع باذن الله تعالی ... روی للطحال یؤخذ طحال قنفد و یجفف فی التنور ... فان اکله جمیعه یبرأ برء تاما ... لکن هذا اذا عجز عنه الاطباء و لم یوجدله دواء و خیف علیه من الهلاک ... بقیه بخش قرابادین کتابی است در پزشکی (= بخش داروهای ترکیبی ) و نسخه‌های ترکیب ادویه بدون رعایت ترتیبات متداول در کتاب‌های پزشکی در آن یاد شده است، قسمت‌هایی از چند کتاب در آن آمده و نسخه‌های تقویت و معالجه باه نیز در آن بسیار است، چند عنوان باب و تعداد بیشتر عنوان فصل دارد و 3 باب از آن باب‌ها عنوان حروف الفباء است بدون ترتیب و به این گونه: باب حرف العین و ما یذکر فیه من اوجاع العین و الانفو النزلات الحاره و الباردة و الزکمه و الرعاف من طب الفقراء باب حرف الفاء و ما یذکر من اوجاع الفم و الاسنان و اللثه ... و وجع المعده در این کتاب از این نامها و کتابها به این گونه یاد شده است: قال عبدالله (یا) عبدالله ابن بیطار، من حكمة الشيخ المختص بالحکمه نقلها من حكمة لقمان، من حكمة الفقیر حاج نصرالله بن الشیخ محمد بن فارس، قال الشریف من کتاب عتیق بالکوفیه، من حكمة الشيخ محمود بن الشیخ علی رضی الله عنه، من امالی الشیخ ابی جعفر الطوسی عن علی بن الحسین؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ در اواخر نسخه قصیده است یا 3 بخش از یک قصیده هر بخش با عنوانی؛ 30ص(1-30)، 19سطر،اندازه: 15/5×21سم[ف: 23-160]