قرآن کریم (مترجم)

258. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 11414 آغاز: بسم الله الرحمن الرحیم، الحمدلله رب العالمین، الرحمن الرحیم، مالک یوم الدین ترجمه: بنام خدای بخشاینده مهربان، ستایش مر خدای را که پروردگار جهانیانست، بخشاینده مهربان پادشاه روز قیامت، ترا مخصوص پرستش می‌گردانم و از تو یاری می‌خواهم؛ انجام: من شر الوسواس الخناس، الذی یوسوس فی صدور الناس، من الجنة و الناس خط: نسخ خوش، کا: حسین قلی فرزند کلب حسین بیگ، افشار، تا: 1248ق، به سفارش میر کاظم خان بن امیر حسنخان بن امیر مصطفی خان، بیگلر بیگی طالش و لنگر کنان؛ دو صفحه آغاز دارای سرلوح با زمینه زر و گل برگ اسلیمی و نقش محرابی و بازوبندی با لاجورد و محل عناوین سوره در زمینه طلا و حاشیه تشعیر، سر سوره ها تذهیب با نقش بازوبندی و نام سوره‌ها، برگها مجدول به شنگرف و لاجورد و دارای کمند می‌باشد، ترجمه فارسی با رنگ قرمز و خط شکسته نستعلیق در آغاز سوره‌ها ثواب قرائت آن به خط شکسته خفی نوشته شده است؛ مهر: «عبده سلطان أحمد الحسینی» (بیضی)؛ واقف: سلطان احمد خان؛ 346گ، 14 سطر (10×18)، اندازه: 16×27/5سم [ف: 29-22]