قرآن کریم (مترجم)

211. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 6027 قرآنی با ترجمه تحت اللفظی آزاد آمیخته با نکات تفسیری محدود است، این نسخه از نظر دقت در ترجمه و گزینش واژه‌های توضیحی، اهمیت دارد، قسمتی از ترجمه سوره مبارکه طارق عبارت است از: «والسماء ذات الرجع و الارض ذات الصدع انه لقول فصل ...؛ و بحق آسمان خداوند باران و زمین خداوند گیاه بدرستی که قرآن هر آینه گفتاریست که جدا می‌کند حق را از باطل و نیست آن بیهوده بدرستیکه ایشان فکر می‌کنند مکر کردنی و سزای مکر ایشان دهیم»؛ خط: نسخ و نستعلیق، کا: علی اصغر بن ملک محمد خوانساری، تا: 1219ق؛ در انتهای این نسخه دوازده امام میرزا قوام و دعای ختم قرآن تحریر شده است، دو صفحه نخست تماماً مذهب مرصع عالی با سر لوح تاج و نیم تاج متناظر نفیس وپرکار کتابت شده، جداول زرین دور سطور داخلی، مابقی صفحات دارای جداول مشکی و زرین داخلی و دور سطور، کمنداندازی طلایی سر سوره ها بقلم رقاع جلی با شنگرف در میان کتیبه‌های مذهب نگارش یافته‌اند، فواصل آیات با دوایر کوچک زرین چهار پر و محل اجزاء و حزب ها با شمسه‌های مذهب حاشیه لاجوردی آراسته شده‌اند؛ 245گ، 15 سطر ترجمه(12×21/5)،اندازه: 18/5×29سم[ف: 22-375]