قرآن کریم (مترجم)

189. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 6043 خط: نسخ و نستعلیق، کا: محمد جعفر اصفهانی، تا: قرن 13؛ قرآنی با ترجمه تحت اللفظی زیبا، بخشی از ترجمه سوره بروج بدین قرار است: «والسماء ذات البروج ...؛ بحق آسمان خداوند برجها روز وعده داده شده و گواه و گواه شده ...»، صفحه بدرقه روایت حضرت رسول و امام صادق (علیهما السلام) در طرح درخت سرو با حاشیه زرین و سرخ نگارش یافته است، دو صفحه آغازین تماماً مذهب مرصع با کتیبه‌های تذهیب شده به الوان غالب سرخ و لاجوردی و ترنجهای متن لاجوردی و زرین در حاشیه دو صفحه، متن کتیبه ها طلاپوش در صدر و ذیل که سرسوره‌ها با شنگرف به قلم رقاع در داخل آنها کتابت شده‌اند، مابقی صفحات دارای جداول دور سطور و داخلی زرین و لاجوردی، کمنداندازی زرین، سرسوره‌ها در کتیبه‌های بازوبندی مذهب مرصع و ترجمه به شنگرف در میان سطور نگارش یافته‌اند، عبارات تقسیمات قرآنی در درون شمسه‌های مذهب با شرفه‌های زرین و لاجوردی نگاشته شده‌اند، فواصل آیات با گلهای چهار پر زرین مشخص شده‌اند، فضیلت، ثواب و خواص قرائت سور منقول از رسول اکرم و ائمه معصومین (علیهم السلام) در حاشیه تحریر شده‌اند؛ 273گ، 15سطر متن وترجمه(8×15)،اندازه: 12/5×20سم[ف: 22-389]