قرآن کریم (مترجم)

188. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 5677 قرآنی با ترجمه تحت اللفظی متوسط، اما دقیق از نظر واژگانی است که بخشی از ترجمه آن عبارت است از: «الم تروا کیف خلق الله سبع سموات طباقا و جعل القمر فیهن نورا و ...؛ ترجمه: آیا ندیدید که چگونه آفرید خدا هفت آسمانها را بر زیر یکدیگر و گردانید ماه را در آنها نوری و گردانید آفتاب را چراغی و خدا رویانید برای شما از زمین رستنی پس باز می‌برد شما را در آن و بیرون می‌آورد شما را بیرون آوردنی ...»؛ خط: نسخ و نستعلیق شکسته، کا: محمد علی ابن محمد خراسانی، تا: قرن 13؛ در میان ترنج و سرترنج دفتین جلد دعای مختصر پیش از تلاوت کتابت شده و در حاشیه چند حدیث در فضیلت قرآن که از آن جمله است: «قال علیه السلام یا سلمان علیک بقرائه القرآن فان قرائته کفاره للذنوب»، دو صفحه آغازین دارای سرلوح و کتیبه مذهب مرصع متناظر بسیار نفیس و پرکار به اسلوب مکتب اصفهان با حواشی مذهب گل‌های خطایی و طرح‌های اسلیمی زرین و الوان، مجدول دور سطور و جداول الوان داخلی، طلااندازی بین السطور به شیوه دندان موشی، کتیبه‌های زرین در صدر و ذیل که اسامی سور در صدر و آیاتی از قرآن در ذیل به قلم رقاع با شنگرف در میان آنها نگاشته شده‌اند، مابقی صفحات جداول زرین، مشکی و لاجوردی داخلی و جداول زرین دور سطور و کمندکشی، ختم آیات دوایر چهار پر زرین و سر سوره ها بقلم رقاع به شنگرف در میان کتیبه‌های مذهب مرصع نفیس بازوبندی نگارش یافته‌اند، همچنین شمسه‌های بسیار زیبای مذهب در حاشیه بر نفاست نسخه افزودهاند؛ 396گ، 11 سطر(9×16/5)،اندازه: 15×23/7سم[ف: 22-140]