قرآن کریم (مترجم)

148. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 5669 خط: نسخ و شکسته نستعلیق خوش، کا: محمد علی، تا: 1126ق؛ قرآنی نفیس و زیبا با ترجمه تحت اللفظی بلیغ و خوب است که قسمتی از ترجمه آن عبارت است از: «سبح لله ما فی السموات و ما فی الارض ...؛ ترجمه: تسبیح کنند مر خدایرا آنکه در آسمانهاست و آنکه در زمین است و اوست غالب راست گفتار و درست کردار. ای آنانکه گرویده اند چرا می‌گویید کاری را که نمی‌کنند»، این نسخه بنا بر ادعای کاتب سی و پنجمین قرآن کتابت شده ایشان است، دو صفحه افتتاح تماماً مذهب مرصع با کتیبه‌های طلاپوش در صدر وذیل و حواشی تذهیب عالی، طلااندازی بین السطور به شیوه دندان موشی محرر، مابقی صفحات ترجمه به قلم شکسته با شنگرف، جداول دور سطور زرین و مجدول داخلی الوان و زرین، کمندکشی دو خطه میان زر، ختم آیات دوایر چهار پر زرین، تقسیمات اجزاء و احزاب در حاشیه بقلم ثلث زرین و در میان شمسه‌های زرین و رنگین نوشته شده‌اند، سرسوره‌ها به قلم رقاع زرین در میان کتیبه‌های بازوبندی مذهب مرصع با متن لاجوردی نگاشته شده‌اند، شان نزول و پاره‌ای از توضیحات تفصیلی و تفسیری در حاشیه تحریر شده‌اند؛ 367گ، 14 سطر(12×24)، اندازه: 19×32سم [ف: 22-133]