قرآن کریم (مترجم)

146. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 5611 خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، تا: 1121ق؛ قرآنی با ترجمه تحت اللفظی ادبی و رسا می‌باشد، نمونه ای از ترجمه آن عبارت است از: «تبت یدا ابی لهب و تب ...»، ترجمه: «زیانکار دو دست ابو لهب و زیانکار بود او، سود نداشت از او مال او و آنچه کسب کرده زود در آورده شود تن ابو لهب در آتش»، در صفحه پایانی نسخه تاریخ 1121 ق در حاشیه ذکر شده که صحیح به نظر نمی‌رسد، دو صفحه افتتاح مذهب مرصع متناظر با کتیبه‌های بازوبندی طلاپوش در صدر و ذیل، طلااندازی بین السطور، مابقی مجدول داخلی به زر، مشکی و آبی کمندکشی، ختم آیات با دوایر کوچک زرین آراسته شده است، در شروع بعضی از سور، ثواب و فضیلت قرائت آن منقول از ائمه اطهار (علیهم السلام) تحریر شده و نقش شمسه‌های مذهب در محل تقسیمات اجزاء قرآنی زینت بخش نسخه است؛ 12 سطر (10×18)، اندازه: 14/5×21/2سم [ف: 22-87]