قرآن کریم (مترجم)

29. قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: 46 خط: متن ثلث و حواشی نسخ، بی‌کا، تا: 789ق؛ جدول شنگرف و لاجورد، کلمه «الله» در همه جا زرین، نشانه‌های جزو و حزب دایره‌های زرین و رنگین با گل و بوته، نشانه‌های سجده زرین، عنوان‌ها در هامش در برخی جاها لاجورد، نویسنده آن هم هنرمند و هم دانشمند بوده و خواسته بود که خواننده قرآن را از هر جهتی بی نیاز کند، در آغاز جدولی است درباره نام‌های قرآن که در خود قرآن آمده با شواهد آن از آیتها، سپس جدولی است درباره جای نزول سوره ها از مکه و مدینه، آنگاه هفت دایره است به نام هفت قاری که در آن از استعاذه (به نام مقدمه) و همزه و اماله و ادغام به روایتهای راویان قاریان: قالون و ورش، بزی و قنبل، دوری وسوسی، هشام و ابن ذکوان، ابوبکر و حفص، خلف و جلاد، ابو ... و دوری بحث شده است و گرفته از قصیده شاطبیه است، دو صفحه ای از تفسیر قرآن به عربی و فارسی گویا گرفته از تفسیر واحدی در آغاز نسخه هست، آنچه درهامش آمده و در زیر سطور چنانکه در خطبه آمده باید از همان تفسیر باشد، در برخی جاها شرح و تفسیر فارسی هم هست، در پایان آمده است: «فرغت من كتابة الحواشى التى كتبت بالمداد فى يوم الثلثاء بخط العبد الضعيف النحيف العبد الراجى الى ر [به] الملقب بميران ... شمس بن ... العلوى فى الحادى و العشرين من ربيع الاول سنة سبع و تسعين و سبعمائة. كل من قرا فى هذا المصحف دعانى بثبات الايمان.»، «فرغت من كتابة الحواشى التى كتبت بالحمـ[رة يوم] الثلثاء الثانى و العشرين من ربيع الآخر سنة خمس تسعين و سبعمائة»؛ واقف: محمد صادق پسر آقا میر جعفر کدخدای تهران، 1260؛ قطع: وزیری [آستانه قم: 47-]