قرآن کریم (مترجم)

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2003 آغاز: (من عمل صالحا فلنفسه و من اساء فعلیها) - هر کس که کار نیک کند خویشتن را کند و هر کس که بد کند برو بود و بال آن؛ انجام: صدقت بکلمات ربها و کتبه و کانت من القانتین - تصدیق آورد سخنان خدای خویش و بکتبهای او و بوده اند فرمان برداران. شامل جزء بیست و پنجم و بیست و ششم و بیست و هفتم و بیست و هشتم از آیه 46 سوره فصلت تا آیه 12 سورة التحریم. این نسخه شامل چهار جزء دیگر از همان مصحفی است که در شماره پیش ذکر آن گذشته و همان خصایص در سبک انشای ترجمه آن که بین السطرین نوشته شده دیده می‌شود؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: اوایل قرن 7؛ متن به خط نسخ پیش از یاقوت بسیار جلی و تشدیدها و مدها رابا زنگار و لاجورد و نقطه‌هایی از شنگرف بالای سطرها گذاشته‌اند، ترجمه خط نسخ ریزتر، دو صفحه اول دو سر عشر شاخ گوزنی از طلا و سرنج و لاجورد دارد، در حواشی در حزب‌ها و جزء‌ها ترنج‌هایی از لاجورد و سرنج و طلا ساخته‌اند و در موارد وقف دایره‌های کنگره دار از شنگرف و طلا و لاجورد ساخته‌اند که در میان آن به سفیداب حروف مقطع الفباء را نوشته‌اند، بعد از هر آیه ترنج کوچکی از شنگرف و طلا کشیده‌اند، خط و کاغذ و تذهیب و رسم الخط و سبک انشاء فارسی معمول، هر صحیفه 5 سطر متن و 5 سطر ترجمه؛ 158ص، 5سطر، اندازه: 16×20سم [ف: 6-3]