القرآن الکریم

2200. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 208 تا سورة الغاشیة است؛ خط: نسخ معرب، کا: پیر محمد ثانی، بی‌تا؛ افتادگی: انجام؛ که بنا بر یادداشت شادروان بیانی که در ص ع این نسخه آمده دو نسخه دیگر از قرآن نوشته یکی در موزه ایران باستان به تاریخ 929 دارای جلد سوخت کار روزبهان بن حاجی نعیم الدین کاتب و مذهب با تاریخ 930 است و دیگری با تمام اوصاف همین نسخه ما بی تاریخ و رقم در نزد آقای کریم زاده تبریزی است، نشانه‌های اجزاء زر و لاجورد، جدول زر و لاجورد و شنگرف، با دو سرلوح، ص 1و2 حاشیه سازی با گل و بوته زر، (شادروان بیانی این نسخه را از عتیقه فروش هارون یهودی خریده و اوراق پراکنده‌ای بوده که مرتب نموده است)؛ 431گ، 11 سطر (7×14)، اندازه: 15×23سم [سنا: ف: 1-97]