القرآن الکریم

1840. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 5620 کامل؛ خط: نسخ متوسط، بی‌کا، بی‌تا؛ به شیوه هندی، ترصیع و آراسته شده است، مدهای منفصل به شنگرف و مدهای متصل و بدل ــ که در روایت ورش از نافع مدنی وجود دارد ــ با مرکب مشکی مشخص شده‌اند که این نوع اخیر ــ مد بدل ــ در کمتر قرآنی بدین شکل تعیین شده مگر در بحث اختلاف قرائات که آن هم معمولا در حاشیه ذکر می‌شود، دو صفحه نخست تماماً مذهب مرصع پرکار، با سرلوح و کتیبه و تذهیب و ترصیع مزدوج با طرح‌های اسلیمی زرین و الوان طلاندازی بین السطور به شیوه دندان موشی محرر، مابقی صفحات آراسته با جداول داخلی زرین، مشکی و سرخ و کمند اندازی دو خطه میان زرین، حاشیه طرح‌های پیچکهای سروی و گل‌های ختایی، طلاندازی بین السطور محرر دندان موشی، سر سوره ها بقلم رقاع با شنگرف در کتیبه‌های طلاپوش تحریر شده‌اند؛ 362گ، 13 سطر (6/5×11/5)، اندازه: 11×18/5سم [ف: 22-94]