القرآن الکریم

1344. تهران؛ سپهسالار؛ شماره نسخه: 1003 خط: نسخ خوب، کا: آقا سید محمد بقا، تا: 1296ق، بر حسب دستور مرحوم اعتضاد السلطنه وزیر علوم و معادن و تجارت آن عصر؛ خواص هر سوره را به خط شکسته بسیار خوب در حاشیه عبدالکریم منشی طهرانی تحریر نموده بالای هر صفحه دست راست با طلا خوب و بد آیه اول صفحه و در بالای هر صفحه دست چپ با طلا اسم سوره نوشته شده، رموز قرائتی و بر سر تمام آیات رمز خوب و بد آنرا با لاجورد نوشته‌اند، دوصفحه اول در وسط ترنج لاجوردی دعای شروع به قرآن با طلا نوشته شده و اطراف را با کمال خوبی تذهیب کرده‌اند، دو سرلوح بسیار خوب با تذهیبات ممتاز دارد، حواشی دو صفحه اول سوره بقره را با طلا نقاشی کرده‌اند، اسم هر سوره را با طلا بر مربع مستطیلی که از لاجورد مسطور و دو طرف آن تذهیب شده نوشته‌اند، ربع‌ها و نصفها و ثلث ها و جزوها را با طلا نوشته و اول جزء در هر صفحه‌ای که واقع شده آن صفحه و مقابلش را تذهیب کرده‌اند پس از ختم کتابت قرآن دعای ختم را نوشته، دو صفحه آخر قرآن تذهیب شده و در وسط دو ترنجی که از لاجورد مسطور است با طلا دعای ختم نوشته شده اطراف تمام صفحات با طلا و زنگار و شنگرف جدول کشی شده و مختصر نقاشی هم دارد، از قرائن معلوم می‌شود که هیجده ماه تذهیب و تجلید این قرآن طول کشیده و در ماه شوال 1297 به اعتضادیه داخل شده و در ذیحجه همین سال وقف بر مدرسه سپهسالار گردیده بنابراین بیش از چند ماه در اعتضادیه نبوده؛ واقف: سپهسالار؛ کاغذ: ترمه، جلد: روغنی گل و بوته دو روی بسیار عالی و طرف داخل آن اشعار توسلیه به چهارده معصوم (ع) است که اول آن این است: بنبی عربی و رسول مدنی. و اخیه اسد الله مسمی بعلی، دراطراف آیه کریمه انه لقرآن کریم فی کتاب مکنون لا یسمه الا المطهرون و «کتبه الاقل سید محمد بقا فی سنة 1296» با طلا در وسط نوشته شده، 254ص، 19 سطر، اندازه: 14/5×22/5سم [ف: 1-1]