القرآن الکریم

615. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 6010 خط: نسخ کتابتی، کا: عبد الصبور، تا: 1101ق؛ قرآنی است که کتابت آن به شیوه نسخ قرون هشتم و نهم تحریر یافته است، در انتهای نسخه دعای قبل از تلاوت و بعد از تلاوت و نیز دعای هر روز ماه مبارک رمضان تحریر شده است، دو دعای پایانی از کاتب دیگری است، دو صفحه نخست دارای چهار کتیبه مذهب مرصع در صدر و ذیل مت بدون نوشته و با الوان تزئین شده لاجوردی گل بهی، سرخ، زرد، هر دو صفحه دارای کتیبه‌های ستونی متن گلی بهی با نقوش گل‌های شاه عباسی رنگین و زرین و پیچک‌های سروی، مجدول داخلی زرین، مشکی و لاجوردی، حواشی داخلی مطلا با طرح‌های اسلیمی ساده، کمندکشی به شنگرف، مابقی مجدول زرین، مشکی و لاجوردی و کمندکشی به شنگرف است، عبارات تعداد آیات سور و مکی یا مدنی بودن آنها، رموز سجاوندی، مدات منفصل، الف‌های مقصوره و تقسیم رکوعات (در حاشیه) با شنگرف تحریر شده‌اند، همچنین ختم آیات با دوایر کوچک زرین مشخص شده اند. همچنین در محل شروع اجزاء شمسه‌های مذهب ساده در حاشیه زینت بخش نسخه هستند؛ 85گ، 31 سطر (11/5×19/5)، اندازه: 19×28سم [ف: 22-359]