القرآن الکریم

515. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 5646 خط: نسخ و نستعلیق شکسته، کا: محمد باقر بن محمد رضا خوشنویس، تا: قرن 12؛ قرآنی کامل که به نحوی بسیار زیبا کتابت، تجلید، تذهیب و ترصیع شده است، علاوه بر آن ثواب و فضیلت قرائت سور و نیز دعای قبل از تلاوت و ختم آن در ابتدا و انتهای نسخه به شکلی شایسته و زیبا کتابت شده‌اند، این نسخه به یکی از امراء از خاندان قاآنی به نام «حاجی محمد علی خان» پیشکش شده است، دو صفحه افتتاح تماماً مذهب مرصع بسیار نفیس و پر کار با سر لوح و کتیبه‌های طلاپوش مرصع در صدر و ذیل و حواشی متن با کتیبه‌های بازوبندی بسیار ظریف زرین و الوان با متن غالب لاجوردی، به اسلوب مکتب اصفهان، مابقی مجدول داخلی زرین و مشکی و کمند کشی دو خطه میان زر، طلااندازی میان سطور در چند صفحه ابتدای نسخه، سرسوره‌ها به قلم رقاع شنگرف در درون کتیبه‌های بازوبندی طلاپوش نگاشته شده اند. رموز سجاوندی و غیر سجاوندی و مدات منفصل با شنگرف مشخص شده و محل تقسیمات اجزاء در حاشیه با نقش شمسه‌های مذهب مرصع نفیس آراسته شده‌اند، ختم آیات نیز با گل‌های چهار پر زرین و رنگین است، فضیلت و ثواب قرائت سور در حاشیه آمده است؛ 272گ، 15 سطر (9×16/5)، اندازه: 13×21/7سم [ف: 22-115]