القرآن الکریم

511. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 5599 خط: نسخ کتابتی، بی‌کا، تا: قرن 12؛ قرآنی کامل است که در ابتدای نسخه تجویدی نسبتاً خوب دارد. مباحث تجویدی آن از اصطلاحات خاص این فن از جمله وقف، گفتن بسم الله بین السورتین، اشباع، اشمام، روم، اسکان، آغاز می‌گردد و تا بحث صفات و مخارج الحروف و احکام راء ادامه پیدا می‌کند که البته کامل و جامع نیست اما مباحث مطروحه به شیوه ای مختصر و علمی و مستدل بیان شده است. همچنین در ابتدا و انتهای نسخه طریقه گرفتن استخاره منقول از امام جعفر صادق (ع) و نیز چند دعای متفرقه قرآنی و ادعیه شروع و خاتمه تلاوت تحریر شده اند. دو صفحه افتتاح دارای سرلوح و کتیبه مذهب مرصع با کتیبه‌های طلاپوش نانوشته در صدر و ذیل به اسلوب مکتب هرات، مطلا بین السطور به سبک دندان موشی، باقی مجدول داخلی زرین، مشکی و شنگرف؛ 230گ، 17 سطر (7×12)، اندازه: 11/8×20سم [ف: 22-78]