القرآن الکریم

164. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 11743 آغاز: بسم الله الرحمن الرحيم، الحمدلله رب العالمين، الرحمن الرحيم، مالک يوم الدين؛ انجام: الذی یوسوس فی صدور الناس، من الجنة و الناس. خط اصلی این کلام الله از آیه 110 سوره مبارکه بقره آغاز و به آیه 11 سوره مبارکه علق پایان می‌پذیرد؛ خط: ثلث ریحان، بی‌کا، تا: قرن 9؛ در برگ آغاز آمده: « نسخه بسیار نفیسی از نظر خط و یکی از بی نظیر ترین قرآن‌های موجود، خط: ثلث به شیوه بایسنقر میرزا کتابت شده، چند برگ از آغاز و انجام افتاده که بعدها با همان سبک نوشته و تذهیب شده، ولی بین این دو تفاوت بسیار است»، خط: ثلث ریحان بسیار ممتاز با ترکیب ملیح استادانه که در تماشای قسمت‌های مختلف این اثر هنری مقدس، در حالی که هیچ گونه فترت و خستگی و یا خروج از سبک موزون و متین هنری دیده نمی‌شود، شاهکارهای جدید و بدیعی از ترکیب و متناسب‌سازی کلمات در سطرها و برگ‌ها، اعجاب ناظران هنر دوست و هنرشناس را بر می‌انگیزد. این شیوه نگارش ثلث که به آن «ریحان» گفته می‌شود در قرن 8ق در آذربایجان و خراسان بزرگ رایج بوده و تا کنون قرآن کاملی در این پایه از هنر خط و حجم آن، به نظر نرسیده است مگر به صورت برگ‌های پراکنده در مرقعات و مجموعه‌ها، با سر سوره ها مذهب، با شمسه‌های کوچک مذهب؛ کاغذ: خانبالغ، جلد: تیماج مذهب، 372گ، 11 سطر (22×35)، اندازه: 34/5×49/5سم [ف: 29-524]