القرآن الکریم

141. قم؛ معصومیه؛ شماره نسخه: 19 از جزو دوم تا آخر؛ خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 9؛ افتادگی: آغاز؛ حواشی ریزتر، در پایان رساله‌ای است در تجوید به عربی که آغازش افتاده، به نسخ شیخ محمد بن فضیل مولوی در اواخر ربیع الاول 820 سپس رساله مانندی به عربی در این‌که این نسخه «مصحف جامع» به دوازده ترتیب نوشته شده، آنگاه «وقف السجاوندی علی خمس مراتب» به عربی و «الجدول المجزا» درباره رمزهای قاریان به عربی. سپس پنج مرتبه وقف فخرالاسلام شمس العارفین احمد بن طیفور سجاوندی به فارسی (یک صفحه ناقص)، همه اینها به همان خط مولوی باید باشد. خود قرآن را هم باید او نوشته باشد؛ قطع: رحلی کوچک [آستانه قم: -43]