الاخلاق

92. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 291/31-فیروز آغاز: فصل در کیفیت و منفعت اسماء الله تعالی و خاصیتش از قول امام دارای «دیباچه» و «مقدمه»ای است منشیانه آمیخته با اشعاری از مؤلف و پس از مقدمه بخش‌هایی است از لوامع دوانی ( = اخلاق جلالی). مؤلف در مقدمه می‌گوید: «بر اهل شعور مستور نیست که حضرات ائمه معصومین هدی و جانشینان مصطفی مرتضی ( ص) ... در حسن سیر از طریقه آن دو سید و سرور عدول نمی فرمودند ولکن تفاصیل احوال هر یک اکثر از بیم دشمنان این خاندان در مساکن بواطن اهل هر زمان پا بر دامن سکون و سر به گریبان نسیان کشیده و اگر از پس کوچهای اقلام نساخ و کتاب بعضی از زوایای خواطر به محافل دفاتر درآمده بیشتر آنها نیز پایمال مرور سنین و شهور و پی سپر عبور اعصار و دهور گردیده است و از این جهت در بیان صفت حلم و حسن اخلاق بعضی از آن برگزیدگان حضرت خلاق حکایات و روایات به تفصیلی که خاطر خواه باشد در کتب متداوله مشهوره به نظر نمی‌رسد تا در این مجلس از توصیف ... خلق کریم هر یک به ترتیب تفصیلی پردازد ... بعضی از آن آثار ... که از غایت اشتهار در پرده نهفتگی نگنجیده ... در این مجلس متفرق هر یک در مقام مناسب خواهند کرد گردید پس اگر ارباب نظر جای بیان صفت حلم بعضی از آن صاحبان مقام»؛ بی‌کا، بی‌تا؛ کاغذ: مختلف آهار مهره، جلد: تیماجی مشکی، 46ص (934-980)، قطع: رحلی، اندازه: 22×35 سم [ف: 21 - 280]