نسخه آزمایشی پایگاه فهارس نسخه‌های خطی • دربردارنده بیش از ۷۶ هزار اثر و ۴۳۸ هزار نسخه خطی
شناسنامه کالبدشناسی نسخه خطی
/m/233604
کتابخانه و مخزن نگهداری: مجلس
شهر و کشور: تهران
شماره نسخه: 118-فیروز

نشان‌های نسخه‌شناسی و کالبدشناسی

اصل نسخه (دستخط مؤلف) —
حواشی به خط مؤلف —
تذهیب و سرلوح ✓
نگاره و نقاشی —
تصحیح‌شده (مصحح) —
دارای حواشی (محشی) —
سطور مجدول (جدول‌بندی) ✓
دارای رکابه (پای‌صفحه) —
مقابله و بلاغ —
چاپ عکسی / فاکسیمیله —

مشخصات کاتب و تاریخ کتابت

تاریخ کتابت:
بی‌تاریخ
محل کتابت:
نامشخص
ردیف ثبت در مأخذ:
ردیف 55 (در فنخا)

ویژگی‌های مادی و ظاهری نسخه

نوع و اقلام خط:
نستعلیق
تعداد برگ و سطر:
395 برگ • 12 سطر
ابعاد و اندازه (سانتی‌متر):
14×21سم
کاغذ و جلد:
کاغذ نامشخص • جلد نامشخص

آغاز نسخه

دیباچه
« بسمله از آنجایی که در هر زمینه و دهور بتدریج و مرور غنودگان رافت و مراحم بیکران سلطانی و آسودگان رفاهیت و مکارم بی پایان خاقانی »
فوائد و رسائل مندرج در نسخه:
با دیباچه خاتمه‌ای است از کاتب دیباچه با عنوان «دیباچه اندرزنامه» نویسنده در آن از مظفر الدین میرزا ولی عهد ناصرالدین شاه از امیر نظام گروسی یاد می کند می گوید: «در این دور زمان که مطابق هزار سیصد سه هجری است به حکم پاره ای موجبات موانع از سلک غلامان مرحمت شدگان حضوری دور مهجور گردیده در این مهاجرت ... نظر بر این که از خدمات حضوری دور گشته ... به شغل کتابت این کتاب مستطاب ... می‌پردازد. چون اول کتابت این خانه زاد است مرجو آن که به کرائم اخلاق ملوکانه ... از هر گونه زلات. اغماض فرمایند.» در خاتمه از تاریخ 1302 سخن رفته است. پس از دیباچه صفحه اول دیباچه اندرزنامه از همین کاتب اما با تفاوتهایی تکرار شده اما دنباله اش در نسخه نیست. گویا کاتب می‌خواست به صورتی دیگر دیباچه را آغاز کند
فنخا مشخصات مأخذ و استناد فهرست‌نگاری:

فهرستگان نسخه‌های خطی ایران (فنخا)، به کوشش مصطفی درایتی، تهران، سازمان اسناد و کتابخانه ملی جمهوری اسلامی ایران.

جلد 24 • صفحه 680 • ردیف 55
متن فنخا:
55. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 118-فیروز آغاز: آغاز دیباچه: بسمله از آنجایی که در هر زمینه و دهور بتدریج و مرور غنودگان رافت و مراحم بیکران سلطانی و آسودگان رفاهیت و مکارم بی پایان خاقانی خط: نستعلیق، کا: حسین قلی بن بهادر میرزا بن عباس میرزا، بی‌تا؛ دارای دو سر لوح، مجدول، با دیباچه و خاتمه‌ای است از کاتب دیباچه با عنوان «دیباچه اندرزنامه» و نویسنده در آن از مظفر الدین میرزا ولی عهد ناصرالدین شاه و از امیر نظام گروسی یاد می کند و می گوید: «در این دور زمان که مطابق هزار و سیصد و سه هجری است به حکم پاره ای موجبات و موانع از سلک غلامان مرحمت شدگان حضوری دور و مهجور گردیده در این مهاجرت ... نظر بر این که از خدمات حضوری دور گشته ... به شغل کتابت این کتاب مستطاب ... می‌پردازد. چون اول کتابت این خانه زاد است مرجو آن که به کرائم اخلاق ملوکانه ... از هر گونه زلات. اغماض فرمایند.» در خاتمه از تاریخ 1302 سخن رفته است. پس از دیباچه صفحه اول دیباچه اندرزنامه از همین کاتب اما با تفاوتهایی تکرار شده اما دنباله اش در نسخه نیست. گویا کاتب می‌خواست به صورتی دیگر دیباچه را آغاز کند؛ 395ص، 12 سطر، اندازه: 14×21سم [ف: 21-146]