الفوائد الضيائية في شرح الكافية

204. تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1350 آغاز: متن: الكلمة لفظ وضع لمعنى مفرد و هى اسم و فعل و حرف لانها اما ان تدل على معنى فى نفسها اولا الثانى الحرف و الاول اما ان يقترن باحدا لازمنة الثلثة اولا الثانى الاسم و الاول الفعل و قد علم بذلك حد كل واحد منها ... حواشی: هو - الف و لام الكلمه الف و لام است و تائ اوتاء وحدتست و منافاتی میان جنس و وحدت نیست بجهة آنکه هر کدام را صفت دیگری می‌کند چنانکه می‌گویند این جنس یکجزاست و این یکجز جنس است و حاصل تعریف بنابراین انست که جنس کلمه واحده یعنی حقیقت او لفظیت موضوع برای معنی مفرد و ممکن است الف و لام عهد خارجی باشد که اشاره بکلمه معهوده متداوله بر زبان اهل نحو باشد؛ انجام: متن: نون التاكيد - حقيقة ساكنة و مشددة ثقيلة مفتوحة مع غير الالف يختص بالفعل المستقبل فى الامر و النهى و الاستفهام و التمنى و العرض و القسم و قلت فى النفى و الزمت فى مثبت ... ما حذف و المفتوح ما قبلها تقلب الفا. تمت الكتاب بعون الملك الوهاب؛ حواشی: ... مفتوح است و مثال حذف تنوین در حال وقف در صورت مضمومیه ماقبل مثل اصانبی خبر که خبر در اینجا مرفوع و منون است ... همانند نسخه قبل با ترجمه فارسی؛ خط: نسخ و نستعلیق تحریری، کا: محمدطاهر سرابی، تا: 1088ق؛ مجدول، با سرلوح، محشی؛ تملک: نظام الملک در 1273ق با مهر «دولت علیه ایران اعتماد الدوله میرزا آقا خان صدر اعظم.»؛ کاغذ: ترمه اصفهانی، جلد: تیماج مذهب، 550ص، 11-14 سطر در متن و 15 سطر در حواشی، اندازه: 20×32سم [ف: 7 - 567]