الفوائد الضيائية في شرح الكافية

127. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 492 کر آغاز و انجام: برابر خط: نستعلیق تحریری، کا: عبدالله بن شعبان، تا: صفر 1025ق؛ مصحح، محشی با نشان های «قاموس، محرم افندی، عصام الدین، حسین واعظ، افصاح، مختار، مفصل، سودی، شرح الاسامی ...»، در انجام برخی کلمات قیدی همچون «آنفاً، سرمداً، على حدة، أيضاً، البتة، جميعاً و ...» توضیح داده شده (176ر-176پ) که در نوع خود ارزشمند است و در پایان آن نام «حسن چلبی» دیده می‌شود که ممکن است از او بوده باشد؛ جلد: تیماج مذهب، 176گ، 21 سطر (6×14)، اندازه: 12×20سم [ف: 40/2 - 295]