فوائد

1. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 3263 آغاز: بسمله. فايدة فی بیان علم الحق بنفس ذاته و ذات الاشیاء و من المعلوم ان اعلی العلوم علم الشيئى بنفس ذاته؛ انجام: و نور انواره عبارة عن انوار الاولیاء. از مؤلفی شیعی عارف متاخر، عنوان‌های «فائده و تنبیه و تذنیب» دارد و عرفانی صرف و از علم خدا و تجلی او و مقام علمی نفس و تجرید و دیگر مطالب فلسفی در آن یادشده و شعرهای مثنوی در آن گواه آمده است. در پایان «فائدة فی بیان ان الایجاد عبارة عن استتار الحق تحت صور الاعیان و حجب الماهیات» دارد و از ظاهر و باطن و قضا و قدر و وجود یا نور مطلق الهی و هویت و توبه و تنزل مقام انسانی بحث شده و رساله جدایی را می‌ماند؛ خط: نستعلیق، کاتب = مؤلف، تا: قرن 13 و 14؛ جلد: تیماج، 249گ، 18 سطر (13/5×17)، اندازه: 17/5×22سم [ف: 11-2224]