فناء الموجودات قبل القيامة

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 891/2 آغاز: بسمله بعد حمدالله المتوحد بالعز و البقاء ... اقول و انا العبد ... محمد بن الحسين بن محمد رضا الشهير باسمعیل المازندرانی؛ انجام: و ارشدنا و ایاک الی ما فيه صلاحنا فی البدایة و النهاية. هذا جملة ما خطر بخاطری الفاتر و ذهنی القاصر ... و الصلوة على نبيه و آله ما بقى العذو و الاصال. خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ محشی با نشان «منه رحمه»؛ 38گ (1ر - 38ر)، 21 سطر (10/5×17)، اندازه: 17×22سم [ف: 3 - 599]