فلکناز

تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1836 آغاز: پس از 62 بیت: روان شدن شاهزاده زمان به جنگ پلنگان. چو مهر خاوری مشعل بر افروخت ×× ز تابش برقع مشکین شب سوخت / «فلک» بیدار گشت از خواب نوشین ×× بیامد پیش باره شاه نو آیین (خاتمت الکتاب): به حمدالله که هجرانم سر آمد ×× به فضل دادگر کامم بر آمد / به حمدالله که در این کهنه سالی ×× نشاندم این چنین نازک نهالی؛ انجام: (خاتمت الکتاب): به اثنی عشر اولاد یاسین ×× کز ایشان دارد جهان زمین / بیامرز آنکه گوید از دل (دمی) شاد ×× که رحمت بر ضیای نقشبى باد نسخه دارای حدود 4520 بیت و آسیب دیده؛ خط: نستعلیق تحریری، بی‌کا، تا: قرن 11-12؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ تملک: علی رضا ولد درویش جمال (جمالی)؛ اهدایی: دکتر صادق کیا؛ کاغذ: دولت آبادی - اصفهانی، جلد: چرمی شکسته، 153گ، 15 سطر (10/5×17/5) [ف: 3 - 250]