الفلک المشحون فی اصول الدین

21. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 12583 آغاز: پس از پنج سطر خطبه: و بعد الحمد و الصلوة غرض از تصنیف این اوراق و خطوط آنست که بخواهش اخ اعز روحانی و برادر ایمانی موفق بتوفیق الله حاج عبدالله سلمه الله نوشته شد و مشتمل است بر بیان اصول الدین بر وفق اصول مذهب جعفری بلکه واجب است بر هر مکلف که آنها را بداند؛ انجام: برابر خط: نسخ، کا: میرزا علیمحمد حسینی، تا: شنبه 25 محرم 1283ق؛ در این نسخه پس از ذکر تاریخ تألیف آورده: «در آن شب گویا بزبان حالی بچنین مقالی اشتغال داشتم» و به استقبال این غزل حافظ رفته: «دوش وقت سحر از غصه نجاتم دادند» پس از سه بیت از آن غزل: «دلم از نور نبوت بامامت پیوست ×× نامه روز معاد از حسناتم دادند / والی کشتی دریای ولایت ×× خادم دین شدم و شاخ نباتم دادند»، مؤلف در این قطعه شعری اشاره به هر سه رساله «فلک المشحون» یا «آب حیات کبیر و صغیر» و «شاخ نبات» نموده است؛ واقف: حسین کی استوان؛ جلد: تیماج، 117گ، 12 سطر، اندازه: 17×21/5سم [ف: 11 - 259]