الفقه الحنفی

2. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 2047 آغاز: هر یک و نیز هر یک را بعد از فرایض؛ انجام: بمنک و طولک یا ارحم الراحمین. آغاز کتاب افتاده و نام کتاب و مؤلف آن بدست نیامد. سبک انشای کتاب می‌رساند که منتهی در اوایل قرن هفتم تألیف شده، کتابی است در فقه حنفی مشتمل بر فصولی چند در ابتداء فصل‌هایی در معنی اسلام و ایمان و شرایط بجا آوردن نماز، و معنی توبه، فضائل علم و علماء ربانی، لزوم وجود عمل به همراهی علم و شروط آن، و بیان گناهان کبیره و تعداد آنها، و فصل فی المأمورات و المفروضات که از این فصل به مسائل کلی فقه پرداخته و در هر فصل استشهاد به آیات و روایات صحیح نموده و بعد از ذکر مقداری از آیه یا روایت آن را ترجمه نموده است. این مسائل از ابتدای باب اغسال شروع و به پایان کتاب حج ختم شده است؛ خط: نسخ ممتاز، بی‌کا، تا: قرن 8؛ افتادگی: آغاز؛ کاغذ: سمرقندی، جلد: میشن، 488ص، 19 سطر، اندازه: 15/5×24/5سم [ف: 6 - 45]