فصل الخطاب

7. قم؛ گلپایگانی؛ شماره نسخه: 333-2/153 آغاز: بسمله. حمدله و صلاة. في الادلة الشرعية و فيه مطالب. الدليل فعيل بمعنى الفاعل و هو لغة مايعرف به الشيء و اما في اصطلاح الفقهاء و الاصوليين في النهاية بأنه مايمكن ان يتوصل؛ انجام: الرابع اذا تعارضت الوجوه المرجحة فلابد من الاخذ بالارجح و مع التکافؤ فالتخيير وليکن هذا آخر ما قصدنا بیانه والحمدلله جلد دوم از ادله شرعیه (اجماع و ...) تا آخر تعادل و تراجیح؛ خط: نسخ، بی‌کا، بی‌تا؛ مجدول، مصحح، محشی با امضای «منه»؛ جلد: تیماج، 175گ، 22 سطر، اندازه: 14×20سم [ف: 6 - 3050]