فرهنگ فارسی به فارسی

15. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8987/3 آغاز: آبستنگه: بمعنی جای نهفتن و طهارتخانه باشد. آلبشخور: به معنی آبخور است که مرقوم شد. آلبک: با بای مضموم به اصطلاح کیمیا گران زیبق را گویند و آبله را و هر چیزی پر آب را؛ انجام: هیرمند. لقب گشتاسب معنی آن ... و کیش نیز مانند و گاو آهن. هیکر: اسب کمیت ... گویند ... تم على ... [نصف برگ آخر نسخه پاره شده است] تنظیم شده به ترتیب حروف الفبا هر حرف در یک باب جای گرفته و بر اساس حرف دوم کلمات هر باب چندین فصل دارد؛ خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 11؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مصحح؛ کاغذ: حنایی، جلد: ساغری، 39گ (63ر - 101ر)، 31 سطر (10×19/5)، اندازه: 12/3×20/7سم [ف: 29]