فرهنگ عربی به فارسی

15. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 8124/2 آغاز: بسمله - قسم اول از حروف مقطعات در بیان لغات که حروف آخر را از باب [کذا] گرفتم. انبیاء، پیغمبران، الابدان، و آگاه باش. اتقیا، پرهیزکاران، اعداء، دشمنان، انشا، اظهار کردن، اعضا، دست و پای، همه اندام؛ انجام: بحر او جوی بر جوی جمع شود دریای کردند. شکر مران ولی را که بدایه او را به ... به الا باو. و ثنا مر آن خدای را که نهایة او را نهایت هویدا مکر ... پادشاهی که ملک تکلم در نهاد انسان نهاد و قفل تنعم از نام خانه گشاد یاد (؟) بی که سخن تقریر که نسخ تحریر نشان زبان دانی و آبادانی و امان جاویدانی ... (؟) فاضل را بخشیده بمن. الکتاب تمت. تمام هذه النسخة شد. و الله اعلم. خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: قرن 12؛ دارای رکابه، مصحح؛ جلد: تیماج مذهب، 66ص (34-99)، 19 سطر، اندازه: 13×23سم [ف: 27/1 - 237]