فرهنگ عربی به فارسی

7. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1835/4 آغاز: بسمله. تقولی: گو؛ اذهب: برو؛ ذهبت: رفتم؛ ذهبت: رفت؛ یذهب: می‌رود؛ ارجع: باز آی؛ رجعت: باز آمدم؛ انجام: تحبی کی (چنین). اذا اراد الله تعالى، ارجعی بعد ثلاثة ايام انشاءالله تعالى الله معک، خدای با تو اگر خدای تعالی بخواهد بعد از سه روز: بیایم، و علیک السلام تم، تمت. باد شما را سلام. واژه نامه ای است برای آموختن عربی از راه زبان فارسی، با زیرنویس به ترکی، بخش‌بندی نشده. از تک واژه‌ها آغاز می‌شود و به عبارت‌ها می‌انجامد، محاوره‌ای؛ خط: نستعلیق تحریری، کاتب = مؤلف، تا: قرن 9؛ با سروده شناخته شده ولی با انحراف در پایانه: «این نوشتم تا بماند روزگارانه ×× من نمانم خط بماند یادگارانه. بر هر که خواند دعا طمع دارم [...] که خط را من بنده گنهکارم»؛ 7ص (13پ-19ر)، اندازه: 12×16سم [ف: 3 - 240]