فرهنگ عربی به فارسی

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 4983/2 آغاز: بسمله. نحمدک اللهم و نقدسک علی ما الهمتنا بالمناجات و نشکرک اللهم و نسبحک علی ما اکرمتنا بالبینات و الآیات. حمد و سپاس بی قیاس خالقی را سزاست که موجد مصنوعات است و ثنای بیرون از تحدید حواس معبودی را رواست که بیمن الطافش ملهم لغاتست ... چون ادراک معانی بعضی از الفاظ کلام معجز نظام بر برخی از خواص و عوام مشکل بود نظر بکثرت فواید آنها مستحسن نمود که بیان آن الفاظ در این اوراق ایراد گردد ... باب الالف. الابد همیشه و روزگار؛ انجام: الینع بار درخت و میوه پختن و منه ینعه. قد تم الکتاب علی ید مؤلفه محمد حسن بن محمد جعفر النطنزی فی یوم الاحد التاسع من شهر جمادی الاولی من شهور 1247. بماند سالها این نظم و ترتیب ×× زمن هر ذره خاک افتاده جایی / سیبقی الخط فی القرطاس دهرا ×× و کاتبه رمیم فی التراب / دستم بزیر خاک چو خواهد شدن تباه ×× باری بیادگار بماند خط سیاه خط: نسخ، کاتب = مؤلف، تا: یک‌شنبه 9 جمادی 1247ق؛ جلد: روغنی مذهب، 42گ (30پ-71ر)، 14 سطر (6/5×10)، اندازه: 10/4×15سم [ف: 15 - 4076]