فرهنگ سروری

142. تهران؛ ملی؛ شماره نسخه: 8223 آغاز: چنان چه بمعنی دفتر بمد الف معزی گویند بس دیر نماند است که ملک ملکان را آرند بدیوان تو آواره و دفتر و در رساله حسین وفایی به معنی اهن پاره باشد که از سوراخ نعل بیرون آرند آبزه؛ انجام: کستیمه بیسن مهمله و تای قرشت و میم بوزن پشمینه خاری که اشتر آن را خورد اشتر خار نیز گویند خط: نستعلیق متوسط، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ مصحح، محشی؛ کاغذ: اصفهانی، 236گ، 14 سطر (12×17/5)، اندازه: 19/2×24/5سم [رایانه]