فرهنگ سروری

133. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13912 آغاز: آبراهه یعنی گذر آب هر جا باشد ـ اوره بفتح همزه را روی قبا که ابره نیز گویند ـ ارزه بوزن هرزه کاه کل و نیز نام ختیست و بضی گویند سرو است؛ انجام: سرز ـ بفتح سین و سکون رای مهمله ماله را گویند كذا فی المؤيد ـ سراندازـ مندیلی که بر بالای معجر اندازند و نیز نام اصولی از مقامات موسیقی در مؤید بمعنی چالاک و بی باک نیز آمده مثالش شیخ سعدی گوید: سرانداز د رعاشقی صادق است ×× که بد زهره بر خویشتن عاشق است خط: نسخ و نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ افتادگی: آغاز و انجام؛ یکی از تحریرهای نخستین مجمع الفرس و از نسخه چاپ شده کوتاه‌تر است؛ 94گ، 15 سطر، اندازه: 13/5×24سم [ف: 37 - 505]