فرهنگ جغتایی

« بسمه سبحانه، قادر و متکلمی در خور ستایش و نیایش تواند بود که لغات مختلفه و السنه متعدده رابی میانجی مشیر و دبیر از بیداری ناپیدای مکون (؟) به پیشگاه ظهور رسانید ... پس از حمد قادر بیچون ... آنچه بر جمهور ... فرض باشد دعای خدیو زمان و پادشاه شیعیان است ... پادشاه جهان ... شاه صفی ... و بعد بخاطر این ذره بی مقدار ندر علی رسید که خاطر اصناف انسان ... در زمان خدیو بحر و بر همواره بلغت ترکی و حل الفاظ جغتایی مایل است آنچه مقدور ... باشد رساله‌ای در باب کشف لغت نوایی و توره و آیین چنگیزی و آداب آن فرقه باشد بعبارت فارسی نویسد از اشعار میر علی شیر نوایی و شعرای آن طایفه که سند آن مطلب و مستند کمترین باشد بیارد و اختلاف املای جغتایی و روم و ترکی که در مرز و بوم ایران متداول است بیان نماید و تبدیل حروف تهجی را در حیز تحریر آورد ... رساله مذکور مشتمل است بر مقدمه (در بیان املای ترکی) و [سه] فصل (الفاظ مشترک - الفاظی که برای آشنایی بلغات اولوس جغتای باید دانست بدستور نصاب و لی به نثر - لغات بترتیب تهجی، هر یکی در یک باب) و خاتمه (در توره و آیین جیغتای) »