فرهاد و شیرین

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 1126 خط: نستعلیق خوب، بی‌کا، تا: 1277ق؛ بر ورقی که پیش از برگ نخستین نسخه می‌باشد نویسنده‌ای گوینده این داستان را صابر بن وصال معرفی کرده و مسلماً غلط است و بدین نام و تخلص وصال پسری ندارد، با نقاشی بسیار ظریف، و در ذیل آن نوشته: «این مرغ زدست داوری پریده است 1281» و داوری پسر وصال است و به سال 1284 جهان را بدرود گفته و در آثار عجم (ص 359) است که از نقاشی نصیبی داشته. به قرینه‌ای تصور می‌کنم که خود شاعر صفحه نخستین نسخه را تجدید نموده و سه بیت بر آنچه در آغاز بوده افزوده است؛ جلد: مقوایی، 18گ، 15 سطر، اندازه: 13×20/5سم [ف: 3 - 377]