الفرق بین الحمد و الشکر و المدح

قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 13416/1 آغاز: الحمد فی اللغة الثناء باللسان على الجميل الاختياری على قصد التعظيم و التبجيل كان بازاء النعمة اولا و فی الاصطلاح فعل ينبىء عن تعظيم المنعم؛ انجام: انه صرف جميع ما خلق لاجله و ليس باللسان و اذا لم يكن باللسان لم يكن مدحاً خط: نسخ، بی‌کا، تا: قرن 11؛ تملک: محمد هادی بن ابی تراب فیضی، محمد جعفر بن محمد ابراهیم کاشانی مشهور به علامه فیضی در سال 1327ش همگی از نوادگان فیض کاشانی؛ مهر: «یا محسن اغفر بمحمد علم الهدی، نصیرالدین سلیمان سنة 1117هـ» (بیضی)، «محمد هادی بن ابوتراب الفیضی» (بیضی)، «عبدالباقی بن صدرالدین محمد الفیضی» (بیضی)، «محمد مهدی بن محمد هادی الفیضی» (مستطیل)، «افوض امری الی الله عبده عبدالله» (مستطیل)؛ 2گ (1-2)، 17 سطر، اندازه: 8×13سم [ف: 34 - 39]