فرسنامه منظوم

5. قم؛ مرعشی؛ شماره نسخه: 14037/3 آغاز: بنام آنکه نو چرخ فیروز ×× بفرمانش نیاساید شب و روز؛ انجام: چه افکندی لگامش دردهن زن ×× در این سه روزه باید کرد این فن / پس از سه روز آبش را تو کم ده ×× پس از سه بار سیرابش کنی به. منظومه‌ای است در علاج بیماری‌های اسبان که سراینده در سه شب آن را به نظم کشیده و در مقدمه آن آورده: «سه شب با طبع خود اندیشه کردم×× فرو رفتن بفکرت پیشه کردم / به نظم آوردم این نیکو سخن را ×× نماید یادگار از من بدنیا»، برخی عناوین این منظومه از این قرار می‌باشد: علاج اسبی که او را مار گزیده باشد، علاج اسبی که بی نعل تاخته باشد، علاج اسیب که اوفه داشته باشد،علاج اسبی که سربند او از هم در رفته باشد، علاج اسبی که از یمان تب می کند و...؛ خط: نستعلیق زیبا، کا: محمد میرزا شکرالله حسینی تفرشی طرخورانی،تا: 9جمادی الاول 1294ق، جا: کرمان؛ 26گ (48ر-73ر)، 7 سطر، اندازه: 5×9سم [ف: 35 - 508]