فرزند نامه

26. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1113/6 آغاز: برابر 4 انجام: و اعتق رقابنا و رقاب آبائنا و امهاتنا من النار برحمتک یا عزیز یا وهاب یا غفور یا غفار یا کریم یا ستار یا حلیم یا جبار بفضل رحمک یا ارحم الراحمین. خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ در دنبال این پاسخ غزالی دارد: «هذا حرز علمه مولانا و مقتدانا اسدالله الغالب علیه السلام خاتم المجتهدین آقا میر محمد باقر المدعو بداماد قدس سره فی المنام: «محمد رسول الله صلى الله علیه و آله و سلم امامی و فاطمه بنت رسول صلى الله علیه و آله علیها فوق راسی و امیرالمؤمنین علی بن ابی طالب وصی رسول الله صلوة اله و سلامه علیه عن یمینی و الحسن و الحسین و علی و محمد و جعفر و موسی و علی و محمد و علی و الحسن و الحجة المنتظر ائمتی صلواة الله و سلامه علیهم عن شمالی و ابوذر و سلمان و المقداد و الحذیفة و عمار و اصحاب رسول صلى الله عنهم (گویا: علیهم) من ورائی و الملائکة علیه السلام حولی و الله ربی تعالى شأنه و تقدست اسمائه محیطی و حافظی و حفیظی و الله من ورائهم محیط بل هو قرآن مجید فی لوح محفوظ فالله خیر حافظاً و هو ارحم الراحمین» (61پ-62ر) سپس بیت‌هایی است بدین گونه: «سمع ازل نور خدا نجم دین ×× چشم چراغ کبریای یقین / داشت مرا باز از این جد و جهد ×× حیله گریهای فقیهان عهد / یکتن از این طائفه بوالهوس ×× از پی گمراهی کونین بس»، آنگاه دارد: «پشیمان مشو با هیچکس مراء مک همیشه بر ملازمت سیرت عدل و استقامت و التزام خیرات مواظبت کن. والسلام» (62پ)؛ 11گ (51ر-61پ) [ف: 6-2364]