فاطمیه

2. قم؛ مسجد اعظم؛ شماره نسخه: 2386 آغاز: الحمدلله المحمود بكل لسان المعبود فی کل مکان المذکور فی کل اوان و زمان الذی فضلنا بحب ابی القاسم محمد علی سائر الخلق و جعل دیننا خیر ادیان و کرمنا بود آل احمد من بین بنی نوع الانسان؛ انجام: حق تعالی که در حق ایشان فرموده است: لایحزنهم الفزع الاكبر وهم فيما اشتهت انفسهم خالدون یعنی ایشان را باندوه نمی آورد ترس بزرگتر روز قیامت و ایشان در آنچه خواهش دارد نفس ایشان همیشه خواهند بود در برگ پایانی یادداشتی از مؤلف مبنی بر نام خود و کتاب و درخواست دعا از خوانندگان در 1202ق دیده می‌شود؛ کا: حسین بن مهدی حسینی (خادم مزار هارون بن موسی مشهور به پنچه شاه)، تا: شعبان 1203ق؛ جلد: تیماج، 154گ، 17 سطر، اندازه: 14×20سم [ف مخ: 4 - 1431]