غریب القرآن

71. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 37328 آغاز: برابر کامل؛ خط: نستعلیق، کا: محمد کاظم بن محمد باقر اوجی، تا: یک‌شنبه 26 صفر 1273ق، جا: بیت الاحزان؛ محشی لغوی از کتاب‌هایی مانند صحاح و قاموس و مجمع البحرین، در پایان نسخه چندین برگ پراکنده و ضمیمه بدین ترتیب دارد: - مصالحه نامه و مبایعه نامه (154پ-155پ)، - اشعاری از خاقانی (156ر)، - اوزان و مقادیر (156پ-158پ)، آغاز: «منتخب رساله‌ای که در اوزان نوشته اند مشتمل است بر مقدمه و خاتمه. [مقدمه]. در بیان اوزانی که در کتب طب و فقه مذکور است. بدان که بعضی از اوزان که در مواضع احتیاج مدار بر ذکر آنها است اصل آن دوازده است که مذکور می‌شود و بعضی دیگر که در کتب طب به لغت یونانی یا غیر آن مذکور است و کمتر مستعمل می‌شود در ضمن یکی از اصول دوازده گانه که در قدر به یکدیگر بیشتر مناسب دارد مبین می‌گردد. اول از آن دوازده مذکور حبه»، انجام: «و سه شبر و نیم عرض و سه شبر و نیم عمقی می‌شود و مراد از وجب وجبی است که از شخص معتدل الخلقه باشد در بزرگی و کوچکی و الله اعلم بالصواب و الحمدالله رب العالمین و الصلوة و السلم»، - معنای آیه ثانی اثنین از مجمع البحرین (159ر)، - مطلبی به نقل از معراج السعادة (159پ)؛ اهدایی: رهبری، مهر 1386؛ جلد: تیماج، 51گ (104پ-154پ)، 15-18 سطر، اندازه: 16×21سم [اهدائی رهبر: 10 - 96]