عين اليقين في اصول الدين

7. تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 16186 آغاز: ... من الهضم و الدفع و الاحساس الذي هو ضرب من التغذية و كذا كل ادراک و علم حادث؛ انجام: برابر خط: نسخ، کا: معین الدین احمد فرزند فیض کاشانی، تا: 8 ربیع الاول 1077ق؛ افتادگی: آغاز؛ استکتاب از والدش نموده و از روی نسخه اصول آن را کتابت کرده سپس بر مؤلف عرضه کرده و به صورت درسی توضیح خواسته و نسخه را تصحیح کرده و گاهی حاشیه زده است و کار مقابله با مؤلف روز 20 ربیع الاول 1083ق پایان پذیرفته، مؤلف در پایان یادداشت فرزندش، اجازه‌ای به وی اعطا نموده، با تصریح به اینکه «من اول الکتاب الی آخره یوماً درساً فدرساً» خوانده شده و فرزندش آنها را فهمیده است، مؤلف نسخه را در سفر حج سال 1083ق همراه داشته و در 17 ذیحجه 1083ق در مکه معظمه این دو بیت را پایان نسخه ثبت کرده: «روحیست بی مکان و سر تا قدم مکانش ×× روحیست بی نشان و ما غرقه در نشانش / خواهی که تا بجویی یک لحظه ای مجویش ×× خواهی که تا بدانی یک لحظه‌ای مدانش»، در 8 صفر 1084ق نیز این شعر را ثبت کرده: «کسی نیست واقف بکن هر چه خواهی ×× شکسته دلت این صدائی ندارد»، برگ پایانی اشعاری از والدش در حیات او و یکی از شاعران معاصر و غیره و یادداشتی از خصال نیز دارد. آخرین تاریخ مربوط به ربیع الاول 1088ق می‌باشد، در آغاز نسخه سید مهدی صدری که ملامحسن فیض کاشانی مؤلف کتاب، جد امی اوست، در تاریخ مهر ماه 1351ق یادداشتی درباره کتاب و اهمیت آن نوشته با تصریح به اینکه «نمونه خط این عالم یعنی معین الدین احمد بسیار کم، بلکه نایاب است و این نسخه بسیار ارزشمند است»؛ جلد: مقوایی، 314ص، 19 سطر، اندازه: 15/8×24/5سم [ف: 45 - 66]