عون الخاطر

1. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1841/3 آغاز: بسمله. این مختصری ست در علم عروض که آن را عون الخاطر نام نهاده، موجز به طریق نظم تا هر که خواهد آن را ضبط تواند کرد به اندک روزگار و سعی «فی بناء العروض» (شعر): بنای شعر بگویم که چون نهاد استاد ×× اگر به وقت شنیدن دهی تو ما را داد / سبب نهاد و وتد فاصله به آخر آن ×× برون از این سه ندانیم نظم را بنیاد؛ انجام فی الركض: ركض از من مگر بپرسی درست ×× من بگویم ترا ز سرش تا بن / بر شمر هشت ره تو از «فاعلن» ×× فاعلن، فاعلن، فاعلن، فاعلن تم العروض المسمى بعون الخاطر فى يد الحقیر کثیر الذنب و التقصير في 5 شهر شعبان المعظم سنة 1242ق خط: نستعلیق تحریری خوش، بی‌کا، تا: 5 شعبان 1242ق؛ گویا از نویسنده نسخه، یعنی علی عسکر، که نامش در پایان مجموعه آمده و چند گفتار دیگر در این زمینه از وی بی نام نگارنده را در بردارد؛ اهدایی: دکتر صادق کیا؛ 3گ (58پ-60پ)، 15 سطر [ف: 3 - 231]