عنایت نامه

تهران؛ مجلس؛ شماره نسخه: 13967 آغاز: سپاس بی قیاس و ثنای بی انتها ثنای جهانداری است که شاه و گدا روزی خوار خوان نعمت اوست عز سلطانه؛ آغاز نظم: گردون بمراد بخت پیروزت باد ×× خورشید فلک بنده دل سوزت باد؛ انجام: نداند از چه رو بهزاد طرح این قلمدان را ×× که نقاشی بهر جانب ز خط نوخطان دارد خط: نستعلیق، بی‌کا، تا: 1245ق؛ 44گ، 23سطر، اندازه: 15×21سم [ف: 37 - 562]