العمدة فی صناعة الشعر

2. مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 21024 آغاز: قال ابو علی حسن بن رشیق الازدى الحمدالله اهل الحمد و مستحقه و صلواته على خيرته من خلقه محمد صفوته و علی ابرار عترته و سلم تسلیما. اما بعد فان احق من جنى ثمر الالباب و اقتطف زهر الآداب؛ انجام: و يقال للمراسم فی الغنا المثالی حکاه تغلب هذه الابيات صنعتها للسيد ادام الله عزه ختمت بها الكتاب لما جاء موضعا و هی ... فاقبل هدية من اسدت به ×× و نسخت عنه آيه العدن / لا تحسن الدنيا ابا حسن ×× تاتی بمثلک فایق للهمم. خط: نسخ، کا: نصار بن حميد السيلاوی اصلا و الدورقی منشأ و مسکنا، تا: 27 رجب 1236ق؛ مصحح؛ تملک: عبدالله بن یوسف بن خلف آل عصفور در 1237ق، صدرالدین بن فخرالدین در 1290ق، مرتضی شریف در شوال 1304ق، مصطفی صفایی خوانساری در رجب 1385ق با مهر «مصطفی الحسینی 1342» (بیضی)؛ دو برگ شعر در وصف و تقریظ کتاب از لطفعلی بن محمد کاظم در دهه اول ذیقعده 1308ق در دارالخلافة ناصریه با آغاز: «هذا كتاب العمده ×× للادباء عده / للشعراء رقيه ×× للفضلاء كبده / احسن فی عين النهى ×× من كل خود رأده»؛ مهر: «احتشام الدوله 1327» (بیضی)؛ اهدایی: رهبری، خرداد 1373؛ 137گ، 16 سطر، اندازه: 13×22سم [اهدائی رهبر: 10 - 149]