احوال عابد وزو (ترجمه)

تهران؛ سلطنتی؛ شماره نسخه: 1986 آغاز: بسمه العظیم العلیم - فصل اول - عابد کوه وزو - دو مادر - دو گهواره - و دایه ناگهانی. در سال 1647 مسیحی در دامنه کوه وزو واقع در شبه جزیره ایطالیا در چند میلی شهر ناپل در نزدیکی قریه برسیننا در وسط تخته سنگهای آتش فشانی که بواسطه مواد ذوب شده و احجار مکلّسه آتش فشانی تشکیل و ترکیب یافته بود کلبه محقری از گل و لای ساخته شده بود که سقف آنرا از ساقه های خشک گندم پوشانده بودند و آنجا مسکن یک عابد راهب پیر مقدس بود که نامش در آن سامان بعابد کوه و زو مشهور و معروف گشته بود؛ انجام: ارلکن از جانب مونه وکیل شده بحضور لوئی چهاردهم آمدند و پس از گفتگوهای زیاد ارلکن مدعی را جواب کرد و امتیاز نامه باسم مونه اختتام یافت و از آن روز ببعد ارلکن و پیروط ما پس از اینهمه صدمات که برایشان رخ داده بود جزو اعضاء تئاتر شدند و یک تئاتری بر عده تئاترهای پیش افزوده شده و مسیومونه تئاتر خود را بجمعه بازار مسمی ساخت. برحسب امر و فرمایش جناب مستطاب اجل اکرم افخم آقای نیرالملک وزیر علوم و معارف زادالله فضل و شرفا تحریر شد سنه 1320. خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ ضمناً دوازده مجلس نقاشی آب و رنگ به طرح فرنگی به‌مناسبت داستان‌ها در دوازده قطعه مقوای بخور رنگ الصاق شده و در مقابل فصول مربوطه قرار گرفته است، تعداد هشت صفحه این کتابت مقراض شده که آثار باقی مانده آن مشهود است، مجدول کمنددار اکلیلی بند مشکی است. در پیشانی صفحه اول یک سرلوح منقش و اکلیلی طرح است؛ کاغذ: فرنگی بخور رنگ، جلد: مقوای روکش مخمل سرمه‌ای، 154ص، 16 سطر، قطع: وزیری، اندازه: 21×30سم [ف: 7 - 276]