علاج الصبیان

مشهد؛ رضوی؛ شماره نسخه: 32209 آغاز: بسمله. زابر افکند قطره سوی یم ×× زصلب آورد نطفه در شکم ... سپس حمد آفریدگاری که الم یک نطقه؛ انجام: و شیر اسب مادیان نوشانیده است ... به رضای الهی نشسته است بتوفیق رفیق مدام باد و الله اعلم بالصواب خط: نستعلیق تحریری، کا: گوهر علی، تا: 25 شعبان 1276ق، جا: مهدپور سارنکاپور (در مسجد کلان قوم ناگوریان)؛ محشی از «خواجه محمد حسن» (زنده در 1272ق)؛ اهدایی: رهبری، بهمن 1383؛ کاغذ: فستقی، جلد: تیماج عنابی، 25گ، 14 سطر، اندازه: 16×22سم [اهدائی رهبر: 9 – 340]