العقائد الشيعة

3. تهران؛ دائرة المعارف؛ شماره نسخه: 1920/1-عکسی آغاز: بسمله. ان الله سبحانه عالم قادر مختار، و بمشيته علم و قدر و اختار فسرت تلک الصفات منها فی الآثار، الى ان نزل الخلق دار البلى و الاختبار؛ انجام: و ان ورد كذالک نهى و رخصة فالكراهة انسب. و هما عمليان لا واقعيان. و ربما قيل بهما تبين فيه المرجوحيه و الرجحان. نخست عقاید است نسبت به پروردگار از صفات ثبوتیه او از آن میان عدل، که به موجب آن عقل داد و پیامبران فرستاد و بدین‌گونه به تکالیف مردمان می‌پردازد. با دیدی شیعی. برای نشانی: «الحسن و القبح واقعی و عقلی ذاتی. ان الله لایأمر الا بالاقبال و لا ینه الا عن الادبار، و هما فی الواقع معلومان لهما آثار و الشرع كاشف عن الواقع بعد الاستار لاجاعل الحسن حسناً و القبح قبحا بلا رجحان»(ص15)؛ خط: نستعلیق شکسته تحریری، کا: علی بن جعفر شبر حسینی، تا: ربیع الاول 1134ق [عکسی ف: 1 - 264]