عروة الوثقى

تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 2845/1 آغاز: بسمله و حمدله صلوة. اما بعد برضمیر منیر اهل دانش و ارباب بینش واضح و لایح باد که مفرد مجرد مقید یعنی قاسم قلندر ... که یکی از تکیه داران قرچق بند بقا و کمر بستگان صاحب کسوت تکبند و منتشاء و فناست صدای سفید مهره ارادت بگوش هوش فقیر بی بضاعت جلال خادم طبسی رسانید و از کجکول معرفت نواله ارشاد و هدایت طلبید ... از هر باب سخنی چند بخیر الکلام مرتب بر چند کلمه یاد داد مسمس بعروة الوثقى و بعد از چند سال این کلمات بنظر بی نظیر فرزند سعادت مند ابوالفتح غیاث الدین محمد رسید کلماتی چند باو ملحق نمود کلمه اول در بیان توبه ... سی و دوم در بیان فنا؛ انجام: درین محل که سخن بفناء مطلق رسید ختم کلام واجب آمد ... خداوند سبحانه و تعالی عوام و خواص را از این مقامات فیضی کامل نصیب گرداناد بحرمة الاقطاب و الاوتاد خط: نستعلیق، بی‌کا، بی‌تا؛ محشی؛ جلد: تیماج مشکی، 86ص (1-86) [ف: 10 - 1689]