العروة الوثقی

12. تهران؛ دانشگاه؛ شماره نسخه: 1791 خط: نسخ، کا: نعمة الله، تا: قرن 11؛ افتادگی: انجام؛ محشی با نشان «منه»، در پایان اجازه‌ای است در سه صفحه از شیخ بهایی به یکی از شاگردان خود به نام امیر محمد باقر حسینی (گویا سید داماد) مورخ نیمه‌های شعبان 1026 به خط خود بهایی؛ 35گ، 21 سطر (7×16/5)، اندازه: 13×24سم [ف: 8 - 357]